शाळेच्या आठवणी... - सिद्धार्थ चांदेकर

सिद्धार्थ चांदेकरची तुम्हाला ओळख करुन द्यायची खरं तर गरज नाही कारण अग्नीहोत्र आणि कशाला उद्याची बात मधला प्रॉमिसिंग चॉकलेट हिरो म्हणून तुम्ही त्याला ओळखत असालच.. या पुणेरी मुलग्यानं त्याच्या शाळेच्या आठवणी शेअर केल्या ममच्या खास वाचकांसाठी......

मी पुण्याच्या गुलटेकडी भागातल्या एस. डी. कटारिया शाळेचा विद्यार्थी. ममच्या निमित्ताने शाळेच्या आठवणींना उजाळा द्यायला मिळाला तेव्हा खरंच खूप बरं वाटलं... माझा ग्रुप तसा खोडकरच...अभ्यासही तितकाच करायचो पण मस्ती आणि दंगा जरा जास्तच व्हायचा. शाळेत असताना सगळ्यात जास्त धमाल केली ता आंतरशालेय नाट्यस्पर्धाच्या निमित्तानं....इतकी की शाळेतून काढलं जायची वेळ आली. त्याचं झालं असं की, आम्ही रिहर्सलच्या नावाखाली वर्गातून गायब व्हायचो. शाळेत आलं की बॅग वर्गात ठेवायची आणि पसार व्हायचं असा आमचा दिनक्रम ठरलेला होता. असं थोडे-थोडके दिवस नाही तर तब्बल दोन- तीन महिने सुरु होतं. एकदा मात्र असंच आम्ही ग्राऊंडमध्ये टाईमपास करताना प्रिन्सिपल नी पकडलं...आणि सॉलिड वाट लागली. आई- वडिलांना शाळेत बोलावून घेतलं. ते प्रकरण निवळतच नव्हतं. अक्षरशः शाळेतून काढलं जायची वेळ आली होती. खूप रडलोसुद्धा. पण मग सुदैवानं शाळेत ठेवलं गेलं पण स्पर्धेत भाग घेणं मात्र बंद झाल. त्याच्या पुढच्या वर्षी खूप कन्व्हीन्स करुन परत स्पर्धेत भाग घेतला आणि करंडक जिंकूनच दाखवला... आणि कहर म्हणजे त्यानंतर परत तास बुडवणंही सुरु केलं.

शाळेशी खूप हळव्या आठवणीसुद्धा जोडलेल्या आहेत. नववी आणि दहावीत असताना आम्हाला गोरे नावाच्या शिक्षिका गणित आणि इतिहास शिकवायच्या....त्या आमच्या खूपच आवडत्या होत्या. दुर्देवाने त्यांचा जबर अॅक्सीडेंट झाला आणि त्यांना घरी रहावं लागलं. आम्हाला दुसऱया तितक्याच चांगल्या शिक्षिका मिळाल्या पण गोरे मॅडमची फार आठवण यायची मग आमचा ग्रुप त्यांच्या घरी शिकवणीसाठी जायला लागलो. आमच्या येण्यानं त्यांनाही दिलासा मिळायचा. जे आमच्या सर्वांसाठीच जास्त महत्त्वाचं होतं.

तर, अशा या शाळेच्या आठवणी...गाभुळलेल्या चिंचेसारख्या आंबट-गोड...